Μια ωραία ιστορία μίσους!
Αναρωτιέσαι αν κυκλοφορεί άνθρωπος στην πόλη της Φλωρεντίας ή με ένα μαγικό τρόπο κατάφεραν όλοι να χωρέσουν στις κερκίδες για να δουν από κοντά το παιχνίδι της «Βιόλα» με τη Γιουβέντους.
Η εμφάνιση των δυο ομάδων στον αγωνιστικό χώρο προσομοιάζει με τεστ αντοχής των υλικών του σταδίου. Το κτίσμα τρέμει. Ορθιοι οι οπαδοί χτυπούν τα πόδια τους δημιουργώντας έναν εκκωφαντικό θόρυβο. Η κούρβα Φιέζολε, το πέταλο των οπαδών της «Βιόλα» φανερώνει την καλλιτεχνική φλέβα των φίλων της ομάδας, στοιχείο μακρόχρονης παράδοσης που τους κάνει να υπερηφανεύονται και να ξεχωρίζουν από τους υπόλοιπους κατοίκους της Ιταλικής Χερσονήσου.
Μια κερκίδα τυλιγμένη σε βιολετί σάρπα και στο κέντρο να φιγουράρει το σήμα των Μεδίκων. Είναι η στιγμή που όσα χρόνια κι αν περάσουν ο κάθε οπαδός της ομάδας θα διηγείται με στόμφο στα παιδιά του, στους φίλους του, στον καθένα που θα τολμήσει να αμφισβητήσει τα οπαδικά του ιδεώδη. Είναι το ματς που ο κάθε πραγματικός Φλωρεντινός γέννημα θρέμμα δεν θέλει επ' ουδενί να χάσει. Που δεν βρίσκει σοβαρότερο λόγο που θα τον εμποδίσει να είναι παρών.
Απo πού ξεκινά αυτό το μίσος για τη Γιούβε; Τι σχέση μπορεί να έχει και τι χωρίζει δυο ομάδες από διαφορετικές πόλεις; Από πού πηγάζει αυτή η αντιπάθεια, αυτή η έχθρα;
Ολα έχουν μια εξήγηση και η ιστορία που καταγράφει τα γεγονότα είναι επιφορτισμένη πολλές φορές να τα ερμηνεύει.
Ολα ξεκίνησαν την αγωνιστική περίοδο 1981-82 και είχα την τύχη να τα ζήσω από κοντά. Η μοίρα με έστειλε τότε να παρακολουθήσω στη Φλωρεντία ένα σεμινάριο Ιταλικής γλώσσας, ειδικευμένο στην ορολογία των Νομικών Επιστημών.
Ετσι το «Αρτέμιο Φράνκι» έγινε το δεύτερο γήπεδο μετά το «Ολύμπικο» που έχω επισκεφτεί περισσότερες φορές στη ζωή μου. Ηταν και η ομάδα που δεκατρία χρόνια μετά τον τελευταίο της τίτλο αξίωνε και πάλι την πρωτοκαθεδρία με την κατάκτηση του Σκουντέτο.
Κατα την ταπεινή μου άποψη η καλύτερη «Βιόλα» όλων των εποχών και μια από τις καλύτερες ομάδες που έχε να επιδείξει στη σύγχρονη ιστορία του το Ιταλικό ποδόσφαιρο. Προπονητής ο Ντε Σίστι έχοντας την τύχη και το προτέρημα να υλοποιούν τις τεχνικές του εμπνεύσεις ποδοσφαιριστές σαν τον τερματοφύλακα Τζιοβάνι Γκάλι, τον Βιέρκοβουντ, τον παγκόσμιο πρωταθλητή Αργεντινό Ντανιέλ Μπερτόνι, τον αξεπέραστο Τσίτσο Γκρατσιάνι, τον νεαρό Ντανιέλε Μασάρο, τον Πέτσι και τον Μιάνι από την Ουντινέζε, αλλά και εργάτες πολυτελείας όπως ο Καζαγκράντε, ο Κοντράτο και ο Γκλαμπιάτι. Ολοι υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση ενός από τους μεγαλύτερους μαέστρους του σύγχρονου Ιταλικού ποδοσφαίρου -γιατί όχι και του παγκόσμιου- τον αξεπέραστο ακόμα και στις μέρες μας Τζιανκάρλο Αντονιόνι.
Απo τις πρώτες αγωνιστικές ο αέρας της κορυφής φύσαγε στο πρόσωπο το καμάρι της Φλωρεντίας. Ακόμα και όταν η ατυχία χτύπησε αλύπητα την ομάδα, αυτή παρέμεινε στην κορυφή. Τον Νοέμβριο στο ματς Τζένοβα - Φιορεντίνα ο τερματοφύλακας των γηπεδούχων Σιλβάνο Μαρτίνα σε μια έξοδό του θα τραυματίσει σοβαρά στο κεφάλι τον «σημαιοφόρο» Αντονιόνι. Ο παίκτης θα μείνει για λίγα λεπτά αναίσθητος στον αγωνιστικό χώρο οι απελπισμένες και δραματικές κινήσεις και εκφράσεις του Ιταλού πορτιέρο έκαναν πολλούς να πιστέψουν ότι το μοιραίο είχε συμβεί. Ευτυχώς όχι. Το σοβαρό όμως χτύπημα ανάγκασε τον Αντονιόνι να παρακολουθεί τους αγώνες ανήμπορος για περίπου τέσσερις μήνες!
Οσοι στοιχημάτιζαν ότι αυτή είναι η αρχή του τέλους για τη Φιορεντίνα, διαψεύστηκαν οικτρά. Ο Λουτσιάνο Μιάνι ντύνεται Αντι-Αντονιόνι και ο πρώτος γύρος βρίσκει τη «Βιόλα» στην κορυφή! Το όνειρο φουντώνει. Η κατάσταση δεν θα αλλάξει μέχρι την προτελευταία αγωνιστική. Αγκαζέ στην κορυφή «Βιόλα» και Γιούβε. Ωσπου φτάνουμε στην αποφράδα μέρα για κάθε Φλωρεντινό. Τη μέρα που γεννήθηκε το άσβεστο μίσος για την ομάδα του Τορίνο, που δεν λέει ακόμα και τώρα να σβήσει. Είναι η 16η Μαΐου. Η Φιορεντίνα αγωνίζεται στο «Σαν ντε Ελία» έδρα της Κάλιαρι και η Γιούβε στο «Κουμουνάλε» της Καταντζάρο. Οποιος χάσει, χάνεται. Οι ομάδες έχουν τους ίδιους βαθμούς. Αν κερδίσουν και οι δυο, το πρωτάθλημα πάει στη Φλωρεντία γιατί έχει καλύτερη διαφορά τερμάτων.
Το θυμάμαι σαν τώρα. Ολη η πόλη στην πιάτσα Ρεπούμπλικα να ακούει από τα μεγάφωνα του τηλεφωνικού κέντρου την παράλληλη περιγραφή των αγώνων. Στο 40ό λεπτό η «Βιόλα» σκοράρει με τον Γκρατσιάνι και η πόλη δονείται. Πρωταθλήτρια για μόλις λίγα δευτερόλεπτα. Ο διαιτητής ο Γενοβέζος Μαουρίτσιο Ματέι ακυρώνει το γκολ και χρεώνει τον Μπερτόνι με επιθετικό φάουλ στον τερματοφύλακα. Παγωμάρα και σιγή. Ενα φάουλ που δεν έγινε ποτέ! Το πιο ευφάνταστο σφύριγμα στην ιστορία του Καμπιονάτο!
Στο Καταντζάρο η Γιούβε προηγείται με πέναλτι που κέρδισε ο Φάνα σε χέρι του Τσελεστίνι και ο Ιρλανδός Λίαμ Μπρέιντι μετέτρεψε σε γκολ ξεγελώντας τον πορτιέρο Τζιαλινέλι. Τραγική σύμπτωση. Ο διαιτητής που σφύριξε την εσχάτη των ποινών ήταν ο Φλωρεντινός Κλαούντιο Πιέρι! Το πρωτάθλημα πάει στο Τορίνο. Η Φλωρεντία στο σκοτάδι. Αν και άνοιξη η επόμενη μέρα θα ξημερώσει συννεφιασμένη. Περπατώντας στους δρόμους βλέπεις ανθρώπους σκυθρωπούς. Και παντού στις κολώνες, στους τοίχους, στα πεζοδρόμια πανό και αυτοκόλλητα να γράφουν: «Καλύτερα δεύτεροι, παρά κλέφτες». Η πόλη και οι άνθρωποι της δεν θα ξεχάσουν ποτέ! Χρόνια μετά οι εφημερίδες θα αποκαλύψουν ότι Μπόνιεκ και Πλατινί είχαν θέσει όρο για να υπογράψουν στη Γιούβε να πάρει αυτή το πρωτάθλημα.
Πηγή: Sportday
ΟΠΑΔΙΚΕΣ ΚΟΝΤΡΕΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ
-
- Δημοσιεύσεις: 7127
- Εγγραφή: Κυρ 21 Νοέμ 2010, 23:38
- Has thanked: 53 times
- Been thanked: 8 times
Re: ΟΠΑΔΙΚΕΣ ΚΟΝΤΡΕΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ
Σχεδόν 100 χρόνια πέρασαν από την πρώτη φορά που η Ρίβερ Πλέιτ αντιμετώπισε την Μπόκα Τζούνιορς.
![Εικόνα](http://www.onsports.gr/media/k2/items/cache/d0d5affa3640b1e3ce465966adec183c_L.jpg)
Ήταν 24 Αυγούστου 1913 όταν για πρώτη φορά στην ιστορία ήρθαν αντιμέτωπες η Μπόκα Τζούνιορς με τη Ρίβερ Πλέιτ σε επίσημο παιχνίδι. Οι «εκατομμυριούχοι» είχαν πάρει τη νίκη με 2-1, εκτός έδρας, παίρνοντας άτυπη ρεβάνς για το πρώτο παιχνίδι στο οποίο η Μπόκα νίκησε 2-1, ένα φιλικό στις 2 Αυγούστου 1908…
Η αρχή της κόντρας…
Μόνο και μόνο που οι δυο ομάδες δημιουργήθηκαν στην ίδια γειτονιά του Μπουένος Άιρες, ήταν αρκετό για να υπάρχει η σχετική αντιζηλία. Στη «Λα Μπόκα», κοντά στο λιμάνι, όπου συνήθως κατοικούσε και δραστηριοποιούνταν όλος ο εργατόκοσμος της πόλης, το 1901 ιδρύθηκε η Ρίβερ Πλέιτ, ενώ λίγα χρόνια αργότερα (1905) η Μπόκα Τζούνιορς. Τα πράγματα στην αρχή ήταν σχετικά ήρεμα, όμως από τη στιγμή που οι άνθρωποι της Ρίβερ αποδέχθηκαν την πρόκληση και συμμετείχαν στο παιχνίδι που θα καθόριζε το ποια ομάδα θα μείνει στην περιοχή, όλα άλλαξαν.
Οι «Χεϊνέζες» επικράτησαν, η Ρίβερ έπρεπε να αποχωρήσει κι έτσι άρχισαν όλα. Σταδιακά η Ρίβερ άρχισε να εκπροσωπεί ανώτερα κοινωνικά στρώματα, εξ ου και το παρατσούκλι «Μιγιονάριος», ενώ η Μπόκα παρέμεινε η ομάδα της εργατιάς, που έβαζε στους κόλπους της όλους τους μετανάστες, κυρίως Ιταλούς, και δεν… προσκύνησε το χρήμα. Πλέον, εκτός από ποδοσφαιρική η διαφορά των δυο ήταν και κοινωνική. Τουλάχιστον, η Ρίβερ είχε μετακινηθεί στο «Νούνιεζ», φεύγοντας από τη «Λα Μπόκα», την περιοχή, όπου ακόμα κυριαρχεί η φτώχεια και η εργατιά…
Γενοβέζοι, γουρούνια και… κότες
Οι κόντρες, γεννούν και πάθη. Τα πάθη, πολλές φορές μίση. Όλα αυτά, πάντως, έχουν προσφέρει και… ευφάνταστα παρατσούκλια που «κολλάνε» οι μεν στους δεν. Οι οπαδοί, σε όλο τον πλανήτη πόσο μάλλον στην Αργεντινή, δεν χάνουν ευκαιρία να πικάρουν τους αντιπάλους και ένας από τους τρόπους που διαλέγουν είναι να τους αποκαλούν με τρόπο που θεωρούν ότι τους υποτιμά…
Οι οπαδοί της Μπόκα, αποκαλούν «gallinas» (σ.σ. κότες), αυτούς της Ρίβερ, θέλοντας να δείξουν ότι δεν έχουν το θάρρος και το σθένος που έχουν οι ίδιοι, ενώ σε αντίθεση οι φαν της Ρίβερ, αποκαλούν τους αντιπάλους τους ως «los chanchitos» (σ.σ. μικρά γουρούνια), επειδή η περιοχή στην οποία συναθροίζονται οι τελευταίοι έχει αρκετή δυσοσμία, δίπλα στο λιμάνι. Έτσι, εκτός από τα κλασικά «Χεϊνέζες», λόγω των πολλών Ιταλών – κυρίως Γενοβέζων – μεταναστών που υποστήριζαν την Μπόκα, και «Μιγιονάριος», λόγω της μετακίνησης της ομάδας στα στέκια των… λεφτάδων της πόλης, υπάρχουν και τα… ζωώδη παρατσούκλια για τους δύο τεράστιους συλλόγους από το «Μπουένος Άιρες», που πάντα θα βρίσκονται σε αντιπαλότητα!
Η τραγωδία της θύρας 12…
Όπως είναι φυσικό, δυστυχώς, πολλά από τα «Superclásico» έχουν σημαδευτεί από θλιβερά επεισόδια. Αρκετές ήταν οι φορές που οι αγώνες διακόπηκαν από συγκρούσεις των οπαδών, ενώ κρούσματα βίας υπάρχουν ακόμα στο Μπουένος Άιρες με αφορμή τις δυο ομάδες. Η χειρότερη στιγμή όλων αυτών των γεγονότων ωστόσο, ήταν στις 23 Ιουνίου 1968. Στην έδρα της Ρίβερ, το «Μονουμεντάλ», σημειώθηκε η μεγαλύτερη τραγωδία στην ιστορία του ποδοσφαίρου της Αργεντινής και μια από τις μεγαλύτερες σε όλο τον πλανήτη.
Στο παιχνίδι το οποίο η Ρίβερ Πλέιτ και η Μπόκα Τζούνιορς δεν κατάφεραν να σκοράρουν, σκοτώθηκαν 71 άνθρωποι και 150 τραυματίστηκαν, σε μια τραγική στιγμή στη θύρα 12 του γηπέδου. Οι κατηγορίες που εξαπολύθηκαν τότε, δεν κατάφεραν να διαλευκάνουν την υπόθεση, όπως και οι μαρτυρίες ανθρώπων που έζησαν τα γεγονότα.
Πολλοί υποστήριξαν ότι οι φίλοι της Μπόκα έκαιγαν σημαίες της Ρίβερ και τις πετούσαν στο κάτω διάζωμα, προκαλώντας άτακτη αποχώρηση ομοϊδεατών τους, με αποτέλεσμα να ποδοπατηθούν. Άλλοι, ανέφεραν πως οπαδοί της Ρίβερ με κάποιο τρόπο εμπόδισαν την έξοδο στους αντιπάλους, ενώ υπήρξαν κι αυτοί που υποστήριξαν ακόμα κι ότι τα τουρνικέ της θύρας είχαν μπλοκαριστεί με σιδερένιες μπάρες. Ότι κι αν είχε συμβεί, πάντως, το χειρότερο όλων ήταν ότι ο μέσος όρος ηλικίας των θυμάτων δεν ξεπερνούσε τα 19 έτη…
Η έρευνα για το συγκεκριμένο θέμα, που έβαψε με αίμα το Superclásico, κράτησε τρία χρόνια. Κανείς δεν βρέθηκε εν τέλει ένοχος, σκορπίζοντας απογοήτευση στις οικογένειες των θυμάτων, ενώ μετά από αυτά οι θύρες στο «Μονουμεντάλ» δεν έχουν πλέον αριθμούς αλλά γράμματα. Σαν ελάχιστη πράξη συμπαράστασης προς τις οικογένειες των θυμάτων, η AFA (ομοσπονδία ποδοσφαίρου της Αργεντινής) με τις 68 ομάδες που την αποτελούσαν τότε, συγκέντρωσε 100.000 πέσος και τα έδωσε σε όσους έχασαν τους δικούς τους ανθρώπους στην «Τραγωδία της Θύρας 12».
Οι αριθμοί…
Μια κόντρα που κρατάει εδώ και 100 χρόνια περίπου, θα ήταν απίθανο να μην παρουσιάζει ενδιαφέροντα στατιστικά στοιχεία. Οι δύο αποψινοί αντίπαλοι, έχουν αναμετρηθεί 338 φορές σε όλες τις διοργανώσεις. Για την πρώτη κατηγορία της Αργεντινής έχουν παίξει 198 φορές και οι νίκες είναι περίπου μοιρασμένες. Η Μπόκα Τζούνιορς έχει φύγει με τη νίκη 72 φορές, ενώ η Ρίβερ Πλέιτ 66, την ώρα που 60 ντέρμπι δεν ανέδειξαν νικητή. Όσο για τα γκολ, οι «Χεϊνέζες» υπερτερούν καθώς έχουν σκοράρει 273 φορές έναντι 256 των αντιπάλων τους.
Παράλληλα, υπάρχουν και ενδιαφέροντα στατιστικά στοιχεία σε ό,τι αφορά τις μεγάλες νίκες των δυο στα ντέρμπι. Η μεγαλύτερη σε έκταση επικράτηση ανήκει στην Μπόκα, όταν στις 23 Δεκεμβρίου 1928 κατάφερε να νικήσει 6-0 τους «Μιγιονάριος»! Η Ρίβερ ισορρόπησε πάντως την κατάσταση με το 5-1 που σημείωσε στις 19 Οκτωβρίου 1941, ωστόσο η μεγαλύτερη εκτός έδρας νίκη σε ντέρμπι ανήκει στην Μπόκα καθώς στις 7 Μαρτίου 1982 επικράτησε 5-1 μέσα στο «Μονουμεντάλ»! Συνολικά, σε 338 Superclásico, η Μπόκα Τζούνιορς έχει νικήσει 126 φορές, η Ρίβερ Πλέιτ 107 και 105 αγώνες τελείωσαν ισόπαλοι, ενώ σε ό,τι αφορά τα γκολ, η Μπόκα έχει σημειώσει 458 και η Ρίβερ 411!
![Εικόνα](http://www.onsports.gr/media/k2/items/cache/d0d5affa3640b1e3ce465966adec183c_L.jpg)
Ήταν 24 Αυγούστου 1913 όταν για πρώτη φορά στην ιστορία ήρθαν αντιμέτωπες η Μπόκα Τζούνιορς με τη Ρίβερ Πλέιτ σε επίσημο παιχνίδι. Οι «εκατομμυριούχοι» είχαν πάρει τη νίκη με 2-1, εκτός έδρας, παίρνοντας άτυπη ρεβάνς για το πρώτο παιχνίδι στο οποίο η Μπόκα νίκησε 2-1, ένα φιλικό στις 2 Αυγούστου 1908…
Η αρχή της κόντρας…
Μόνο και μόνο που οι δυο ομάδες δημιουργήθηκαν στην ίδια γειτονιά του Μπουένος Άιρες, ήταν αρκετό για να υπάρχει η σχετική αντιζηλία. Στη «Λα Μπόκα», κοντά στο λιμάνι, όπου συνήθως κατοικούσε και δραστηριοποιούνταν όλος ο εργατόκοσμος της πόλης, το 1901 ιδρύθηκε η Ρίβερ Πλέιτ, ενώ λίγα χρόνια αργότερα (1905) η Μπόκα Τζούνιορς. Τα πράγματα στην αρχή ήταν σχετικά ήρεμα, όμως από τη στιγμή που οι άνθρωποι της Ρίβερ αποδέχθηκαν την πρόκληση και συμμετείχαν στο παιχνίδι που θα καθόριζε το ποια ομάδα θα μείνει στην περιοχή, όλα άλλαξαν.
Οι «Χεϊνέζες» επικράτησαν, η Ρίβερ έπρεπε να αποχωρήσει κι έτσι άρχισαν όλα. Σταδιακά η Ρίβερ άρχισε να εκπροσωπεί ανώτερα κοινωνικά στρώματα, εξ ου και το παρατσούκλι «Μιγιονάριος», ενώ η Μπόκα παρέμεινε η ομάδα της εργατιάς, που έβαζε στους κόλπους της όλους τους μετανάστες, κυρίως Ιταλούς, και δεν… προσκύνησε το χρήμα. Πλέον, εκτός από ποδοσφαιρική η διαφορά των δυο ήταν και κοινωνική. Τουλάχιστον, η Ρίβερ είχε μετακινηθεί στο «Νούνιεζ», φεύγοντας από τη «Λα Μπόκα», την περιοχή, όπου ακόμα κυριαρχεί η φτώχεια και η εργατιά…
Γενοβέζοι, γουρούνια και… κότες
Οι κόντρες, γεννούν και πάθη. Τα πάθη, πολλές φορές μίση. Όλα αυτά, πάντως, έχουν προσφέρει και… ευφάνταστα παρατσούκλια που «κολλάνε» οι μεν στους δεν. Οι οπαδοί, σε όλο τον πλανήτη πόσο μάλλον στην Αργεντινή, δεν χάνουν ευκαιρία να πικάρουν τους αντιπάλους και ένας από τους τρόπους που διαλέγουν είναι να τους αποκαλούν με τρόπο που θεωρούν ότι τους υποτιμά…
Οι οπαδοί της Μπόκα, αποκαλούν «gallinas» (σ.σ. κότες), αυτούς της Ρίβερ, θέλοντας να δείξουν ότι δεν έχουν το θάρρος και το σθένος που έχουν οι ίδιοι, ενώ σε αντίθεση οι φαν της Ρίβερ, αποκαλούν τους αντιπάλους τους ως «los chanchitos» (σ.σ. μικρά γουρούνια), επειδή η περιοχή στην οποία συναθροίζονται οι τελευταίοι έχει αρκετή δυσοσμία, δίπλα στο λιμάνι. Έτσι, εκτός από τα κλασικά «Χεϊνέζες», λόγω των πολλών Ιταλών – κυρίως Γενοβέζων – μεταναστών που υποστήριζαν την Μπόκα, και «Μιγιονάριος», λόγω της μετακίνησης της ομάδας στα στέκια των… λεφτάδων της πόλης, υπάρχουν και τα… ζωώδη παρατσούκλια για τους δύο τεράστιους συλλόγους από το «Μπουένος Άιρες», που πάντα θα βρίσκονται σε αντιπαλότητα!
Η τραγωδία της θύρας 12…
Όπως είναι φυσικό, δυστυχώς, πολλά από τα «Superclásico» έχουν σημαδευτεί από θλιβερά επεισόδια. Αρκετές ήταν οι φορές που οι αγώνες διακόπηκαν από συγκρούσεις των οπαδών, ενώ κρούσματα βίας υπάρχουν ακόμα στο Μπουένος Άιρες με αφορμή τις δυο ομάδες. Η χειρότερη στιγμή όλων αυτών των γεγονότων ωστόσο, ήταν στις 23 Ιουνίου 1968. Στην έδρα της Ρίβερ, το «Μονουμεντάλ», σημειώθηκε η μεγαλύτερη τραγωδία στην ιστορία του ποδοσφαίρου της Αργεντινής και μια από τις μεγαλύτερες σε όλο τον πλανήτη.
Στο παιχνίδι το οποίο η Ρίβερ Πλέιτ και η Μπόκα Τζούνιορς δεν κατάφεραν να σκοράρουν, σκοτώθηκαν 71 άνθρωποι και 150 τραυματίστηκαν, σε μια τραγική στιγμή στη θύρα 12 του γηπέδου. Οι κατηγορίες που εξαπολύθηκαν τότε, δεν κατάφεραν να διαλευκάνουν την υπόθεση, όπως και οι μαρτυρίες ανθρώπων που έζησαν τα γεγονότα.
Πολλοί υποστήριξαν ότι οι φίλοι της Μπόκα έκαιγαν σημαίες της Ρίβερ και τις πετούσαν στο κάτω διάζωμα, προκαλώντας άτακτη αποχώρηση ομοϊδεατών τους, με αποτέλεσμα να ποδοπατηθούν. Άλλοι, ανέφεραν πως οπαδοί της Ρίβερ με κάποιο τρόπο εμπόδισαν την έξοδο στους αντιπάλους, ενώ υπήρξαν κι αυτοί που υποστήριξαν ακόμα κι ότι τα τουρνικέ της θύρας είχαν μπλοκαριστεί με σιδερένιες μπάρες. Ότι κι αν είχε συμβεί, πάντως, το χειρότερο όλων ήταν ότι ο μέσος όρος ηλικίας των θυμάτων δεν ξεπερνούσε τα 19 έτη…
Η έρευνα για το συγκεκριμένο θέμα, που έβαψε με αίμα το Superclásico, κράτησε τρία χρόνια. Κανείς δεν βρέθηκε εν τέλει ένοχος, σκορπίζοντας απογοήτευση στις οικογένειες των θυμάτων, ενώ μετά από αυτά οι θύρες στο «Μονουμεντάλ» δεν έχουν πλέον αριθμούς αλλά γράμματα. Σαν ελάχιστη πράξη συμπαράστασης προς τις οικογένειες των θυμάτων, η AFA (ομοσπονδία ποδοσφαίρου της Αργεντινής) με τις 68 ομάδες που την αποτελούσαν τότε, συγκέντρωσε 100.000 πέσος και τα έδωσε σε όσους έχασαν τους δικούς τους ανθρώπους στην «Τραγωδία της Θύρας 12».
Οι αριθμοί…
Μια κόντρα που κρατάει εδώ και 100 χρόνια περίπου, θα ήταν απίθανο να μην παρουσιάζει ενδιαφέροντα στατιστικά στοιχεία. Οι δύο αποψινοί αντίπαλοι, έχουν αναμετρηθεί 338 φορές σε όλες τις διοργανώσεις. Για την πρώτη κατηγορία της Αργεντινής έχουν παίξει 198 φορές και οι νίκες είναι περίπου μοιρασμένες. Η Μπόκα Τζούνιορς έχει φύγει με τη νίκη 72 φορές, ενώ η Ρίβερ Πλέιτ 66, την ώρα που 60 ντέρμπι δεν ανέδειξαν νικητή. Όσο για τα γκολ, οι «Χεϊνέζες» υπερτερούν καθώς έχουν σκοράρει 273 φορές έναντι 256 των αντιπάλων τους.
Παράλληλα, υπάρχουν και ενδιαφέροντα στατιστικά στοιχεία σε ό,τι αφορά τις μεγάλες νίκες των δυο στα ντέρμπι. Η μεγαλύτερη σε έκταση επικράτηση ανήκει στην Μπόκα, όταν στις 23 Δεκεμβρίου 1928 κατάφερε να νικήσει 6-0 τους «Μιγιονάριος»! Η Ρίβερ ισορρόπησε πάντως την κατάσταση με το 5-1 που σημείωσε στις 19 Οκτωβρίου 1941, ωστόσο η μεγαλύτερη εκτός έδρας νίκη σε ντέρμπι ανήκει στην Μπόκα καθώς στις 7 Μαρτίου 1982 επικράτησε 5-1 μέσα στο «Μονουμεντάλ»! Συνολικά, σε 338 Superclásico, η Μπόκα Τζούνιορς έχει νικήσει 126 φορές, η Ρίβερ Πλέιτ 107 και 105 αγώνες τελείωσαν ισόπαλοι, ενώ σε ό,τι αφορά τα γκολ, η Μπόκα έχει σημειώσει 458 και η Ρίβερ 411!
Μέλη σε σύνδεση
Μέλη σε αυτήν τη Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 188 επισκέπτες